rok założenia 1926     

 

motto: "My nie mówimy o wychowaniu, my naprawdę wychowujemy"

 

 .: aktualności

tutaj znajdziesz sprawozdania

ze wszystkich tegorocznych imprez

 

 

 

 

 .: informator

- samorząd uczn.

- biblioteka

- wymiana młodzieży

- dyrekcja

- nauczyciele

- publikacje

- plan lekcji

 .: rekrutacja

- wiadomości ogólne

- regulamin przyjęć

- W-F w szkole

- program autorski W-F

 

 

 .: archiwum

- rok 2001/2002

- rok 2002/2003

- rok 2003/2004

- rok 2004/2005

- rok 2005/2006

 
 .: rys historyczny

 

Powstanie średniej placówki oświatowej w Jordanowie datuje się na lata 1924-1926, kiedy to wyłonił się Komitet Szkolny, który w porozumieniu z ówczesnymi władzami administracyjnymi uzyskał w Krakowie w Kuratorium zezwolenie  na otwarcie Prywatnego Miejskiego Seminarium Nauczycielskiego. W historii miasta było to wydarzenie niezwykle ważne, ale i mocno zobowiązujące. Początkowo Miejskie Seminarium prowadziło tułaczy tryb życia z racji braku własnego budynku. Nie zraził się tym faktem Komitet Szkolny przekształcony z czasem na Towarzystwo Popierania Seminarium. Dzięki jego zapobiegliwości i energii szkoła stopniowo się rozwijała i potężniała. Dowodem na to może być fakt, że w roku 1926 Seminarium otrzymało prawa szkół państwowych rozporządzeniem Ministerstwa W.R. i O.P. z dnia 17 września 1926r. Pierwszym patronem szkoły stał się św. Stanisław Szczepanowski.W latach 1928/29 Seminarium rozrosło się. Zakład zyskał pełne zaufanie władz szkolnych, a Ministerstwo przedłużyło prawa publiczne. Równocześnie kiedy szkoła średnia w Jordanowie rozwijała się mieszcząc się w trzech punktach miasta w budynku Kasy Zaliczkowej, sali Magistratu, w gmachu miejskim przy ul. Bystrzańskiej, wtedy Zarząd miasta czynił starania o wyjednanie pożyczki na budowę własnego gmachu dla szkoły seminaryjnej. Starania te uwieńczone zostały pomyślnym skutkiem w 1929 roku, kiedy to 2 czerwca odbyło się uroczyste otwarcie gmachu szkoły przy ul. Kolejowej, stanowiącego do dziś pomieszczenie dla Liceum Ogólnokształcącego.

  W latach 1930/31 szkoła przeżywała swój okres rozkwitu. Skład pedagogiczny był dobry, chociaż stale płynny. W 1932 ówczesne Ministerstwo W.R. i O.P. wydało ustawę o ustroju szkolnictwa, mocą której likwidowano seminaria i szkoły średnie dawnego typu, a wprowadzano jednolity system szkolnictwa średniego. Wobec tej ustawy w Jordanowie  przystąpiono do stopniowej likwidacji szkoły seminaryjnej ograniczając corocznie liczbę kursów. Ostateczna likwidacja Seminarium nastąpiła w dniu 30 czerwca 1936r. Równocześnie na miejsce Seminarium wprowadzono klasy Gimnazjum 4-letniego, którego pełna nazwa brzmiała: Prywatne Gimnazjum Koedukacyjne im. Józefa Piłsudskiego.

  Kilkunastoletni okres istnienia Seminarium Nauczycielskiego wyrobił sobie uznanie władz szkolnych, które wspierały radą i poparciem zakład średni w Jordanowie. Działalność szkoły zyskała szacunek , a przez to i sympatię sfer obywatelskich miasta Jordanowa. Zarząd miasta i jego mieszkańcy doceniali wagę szkoły jako ośrodka kulturalnego. Należy wspomnieć o szczerej trosce i przychylności społeczeństwa jordanowskiego, jaką okazało dla przybywającej młodzieży, która rekrutowała się do szkoły z rożnych stron Małopolski.

  Przez kilkanaście lat młodzież zrosła się z Jordanowem, zaczęto odczuwać jej potrzebę istnienia. Niosła   ona bowiem fragment kulturowy i myślowy jak również stanowiła zaczyn wszelkiej działalności także politycznej, promieniującej nie tylko na Jordanów ale i okolicę. Życie młodzieży gimnazjalnej szło torami zmierzającymi       do kształcenia w duchu narodowym, państwowym, do wyrobienia smaku estetycznego, ogólnej postawy obywatelskiej, społecznej. Ogniskowało się głównie w organizacjach takich jak gminy klasowe, ZHP, Koło Sportowe, Koło Krajoznawcze, L.O.P.P., Czerwony Krzyż i inne.

  Taki stan rzeczy trał do roku 1939, wtedy to wraz z wybuchem II wojny światowej, 1września Gimnazjum w Jordanowie nie zostało uruchomione. Zgodnie z założeniami niemieckimi wykształcenie średnie i wyższe niepotrzebne było, a nawet nie wskazane dla Polaków jako niewolników mających wykonywać zawody służebne. W planie tym inteligencja polska miała przestać istnieć. W pierwszych dniach września, kiedy Niemcy wkroczyli do Jordanowa, w budynku gimnazjum założono polowy szpital wojskowy. który istniał do 15 września. Potem budynek służył każdorazowym przemarszom wojsk jako pomieszczenie koszarowe. W pewnym okresie czasu otwarto tu Publiczne Kursy Handlowe tzw Handelskurse. Na drugim piętrze istniała prawdopodobnie od 1941 roku Niemiecka szkoła podstawowa z przeznaczeniem dla dzieci osiadłych Niemców i miejscowych Volksdeutschów. Namiastką średniego kształcenia miała być dwuletnia Szkoła Rolnicza uruchomiona 17 marca 1941 roku dla młodzieży od lat 14-tu do 18-tu. Oprócz wspomnianego stałego i czasowego przeznaczenia budynek gimnazjalny pełnił jeszcze funkcję placówki wojskowej. Wyzwolenie Jordanowa od najazdu hitlerowskiego w dniach 28 i 29 stycznia 1945r. otwarło nowy rozdział w historii miasta. W związku z odrodzeniem się życia z "popiołu" powróciło także do życia zniszczone w latach okupacji szkolnictwo. Za zgodą Kuratorium w Krakowie w dniu 15 III 1945r. do życia wróciło Prywatne Miejskie Gimnazjum Koedukacyjne w Jordanowie. Początki powojennego Gimnazjum były kontynuacją form organizacyjnych i dydaktycznych okresu przedwojennego. W roku szkolnym 19948/49 szkoła na skutek zmian politycznych otrzymała nową formę organizacyjną  jako jedenastolatka. Do klas gimnazjum wprowadzona została numeracja od ósmej do jedenastej. Forma ta istniała do roku 1971, w którym to wprowadzono numerację tradycyjną od jeden do czterech. Równocześnie w tym roku szkolnym z dnia 18 III 1949r. została upaństwowiona i przyjęła nazwę Państwowej Szkoły Ogólnokształcącej stopnia licealnego, a po siedmiu latach zmieniła się w Liceum Ogólnokształcące. W roku 1966 odbył się zjazd z okazji 40-lecia szkoły, wtedy w ramach obchodów szkoła otrzymała imię ks. Hugona Kołątaja, które dumnie nosi do dnia dzisiejszego. Obecnie w szkole obok kształcenia licealnego prowadzi się oddziały na poziomie średnim i zawodowym. 

*na podstawie opracowania: Z dziejów Liceum Ogólnokształcącego w Jordanowie 1926-1996

 

 

.: DYREKTORZY Prywatnego Miejskiego Seminarium Nauczycielskiego,

Prywatnego Miejskiego Gimnazjum Koedukacyjnego

i Liceum Ogólnokształcącego w Jordanowie

 

1. Ks. Głąbiński Jan

2. Stokłosa Jan

3. Zagrodzki Józef

4. Wożniakowski Rafał

5. Kucharski Władysław

6. Przyprawa Urban

7. Spławiński Stanisław

8. Kowalskam Janina

9. Suchonek Stefan

10. Chodak Edmund

11. Radmacher Zdzisław

12. Jeziorska Maria

13. Rapacz Rafał

1924-1925

1925-1927

1927-1930

1930-1931

1931-1935

1935-1939

1945-1946

1946-1950

1950-1962

1962-1963

1963-1980

1980-2002

2002-

 
 .: historia szkoły

- rys historyczny

- patron

- pieśń szkoły

- statut szkoły

- galeria

 


 .: koła i organizacje

- harcerstwo

- koło turystyczne

- koło teatralne

- koło LOP

- klub europejski

- chór Bel Canto

 


 .: strony klasowe

- klasy pierwsze

- klasy drugie

- klasy trzecie
- absolwenci

 
projekt i aktualizacja: marcin sutor 2002-2006